Ostatnia lekcja

Ten tekst nie dotyczy bloga. Jest jednak, w moim mniemaniu, najważniejszym, jaki napisałam w całym życiu. Nie oczekuję, że do wszystkich z Was trafi, nie oczekuję nawet, że wszyscy go przeczytacie, ale bardzo chcę, by każdy, kto to zrobi, pomyślał. Choć przez chwilę.

Rozdział 42

42. Co za ulga z tym rozdziałem! Po półtoramiesięcznej przerwie… Powiem tylko, że kolejny rozdział jest już w fazie tworzenia i zostanie dodany względnie szybko.  Ten pisałam po pewnym doświadczeniu, o którym chcę Wam opowiedzieć w kolejnym, niezwiązanym z opowiadaniem, poście. Dziękuję za komentarze pełne wsparcia. Wszystkie jesteście niesamowite!

Sowa

Pewnie domyślacie się, że chodzi o przeprosiny... Więcej w środku.

Jubileusz!

Kochane Czytelniczki! Podziękowania dla Was, z okazji pierwszych urodzin Metanoi ;)

Rozdział 41

41. Pisane przy bardzo złej fazie. Moje pseudotragiczne rozdziały zbiegły się w czasie z tragicznymi wydarzeniami w świecie realnym, bo, jak pewnie wiecie, sytuacja na świecie obecnie też wymyka się spod kontroli. Różne przemyślenia pchnęły mnie do napisania tego rozdziału w ten sposób i uważam, że to jeden z tych nielicznych, w który udało mi się przelać siebie.

W poniedziałek wyjeżdżam z chłopakiem i przyjaciółmi nad jezioro do Pszczewa (koło Poznania), gdyby tak się stało, że którąś z Was tam spotkam, dajcie znać ;)

I na koniec – Dziewczyny, nie kłóćmy się, nie złośćmy się. Czytam wszystkie komentarze i jestem wdzięczna, że są w nich różne dyskusje, ale nie traćmy nerwów. Keep calm and read Metanoia ;)